leesfragment tweedracht

boek05

‘Zegt de naam Clarice Woltering u iets?’ vraagt Golbach.
Ik knipper met mijn ogen.
‘Voormalig psychologe bij het NMI, het Nederlands Meerlingen Instituut. Ze werkte daar in de tijd dat u en uw tweelingzus er als proefpersonen kwamen. Kende
u haar?’
‘Eh … ja. Ik wist niet dat ze Clarice heette, vandaar dat ik de link niet zo snel legde, maar ze testte en begeleidde ons. Lang geleden. Ik snap niet wat …’
‘Hebt u onlangs nog contact met haar gehad?’
‘Nee.’
‘We hebben redenen om aan te nemen dat dat wel het geval is.’
‘Hoe komt u daarbij? Heeft ze dat gezegd?’
‘Clarice Woltering zegt niet zo veel meer.’
Ik hou me vast aan de tafelrand. ‘Wat? Is ze …’
Golbach knikt. ‘Eergisteren is ze dood aangetroffen.
Een misdrijf wordt niet uitgesloten.’